Lista aktualności Lista aktualności

Niszczyciel polskich lasów

Kornik drukarz (Ips typographus) jest jednym z najgroźniejszych owadów polskich lasów. Żeruje w drewnie i pod korą świerków doprowadzając je do śmierci w ciągu nawet jednego miesiąca.

Kornik drukarz należy do chrząszczy, który swoim niewielkim rozmiarem może powodować bardzo duże szkody lasach. A to za sprawą  tendencji do masowego występowania, czyli gradacji. Duża ilość korników w krótkim czasie może doprowadzić drzewostan do rozpadu. Żeby tak się nie stało leśnicy co roku podejmują szereg działań profilaktycznych aby zmniejszyć jego występowanie i rozprzestrzenianie się.

Kornik drukarz atakuje świerki, z których na początku sypią się drobne, brązowe trocinki (w miejscach wgryzień) a później całe drzewo obumiera. Jak już tak się stanie owad przenosi się na następne drzewa i tym samym może doprowadzić do bardzo rozległych i poważnych szkód w drzewostanach.

Pierwsze korniki po zimie pojawiają się już w kwietniu, dlatego ważne jest aby pierwsze zabiegi profilaktyczne rozpocząć wczesną wiosną. Jednym
z działań jest wykładanie drzew pułapkowych, które służą prognozowaniu pojawu korników oraz ograniczeniu ich liczebności. W tym celu wykłada się świeżo ścięte, żywe świerki w miejscach nasłonecznionych już w marcu. Podczas obserwacji można ocenić ilość owadów po trocinkach na pniu drzewa. Po kulminacji rójki trzeba bezwzględnie wywieźć lub okorować leżące drzewa aby owady nie przeniosły się na drzewa rosnące w sąsiedztwie.

Kolejnym bardzo ważnym zbiegiem jest ciągła lustracja drzewostanów świerkowych oraz wyszukiwanie, wyznaczanie i usuwanie drzew zasiedlonych. Te prace są jedną z najważniejszych czynności wykonywanych przez pracowników terenowych Służby Leśnej oraz należą do najskuteczniejszych metod ograniczania szkód powodowanych przez kornika. Kiedy drzewo jest już zasiedlone a trocinki sypią się z pnia to jest już ostatni moment na szybkie jego usunięcie oraz wywiezienie z lasu a także zniszczenie wszelkich pozostałości po nim.

Jedną z corocznych metod stosowanych w leśnictwie jest także wykładanie pułapek feromonowych różnego typu. Pułapki służą  do ograniczania liczebności oraz obserwacji ilości szkodliwych owadów. Leśnicy wywieszają pułapki na początku kwietnia tak, aby owady budzące się po zimie nie robiły szkód w drzewostanach. Wystawia się je w miejscach nasłonecznionych z dala od żywych drzew świerkowych. Pułapki są różne, najczęściej wyglądają jak długie prostokątne lub segmentowe rury na końcu których umieszcza się pojemnik na owady. W środku pułapek zawiesza się feromon wabiący owady z dużych odległości, które wchodzą do pułapki, po czym wpadają do pojemnika. Pułapki możemy spotkać w lesie pojedynczo lub po kilka sztuk obok siebie, w zależności od stopnia zagrożenia. Dzięki pułapkom feromonowym możemy kornika zwabić oraz określić w których miejscach jest go najwięcej.

Leśnicy proszą o szanowanie pułapek, jeżeli zobaczymy je podczas korzystania z uroków lasów.

Z pewnością kornik drukarz należy do bardzo groźnych owadów występujących w naszych lasach. Powyższe zabiegi stanowią nieodzowny element pracy leśników w całej Polsce. Dzięki temu mamy piękne lasy, wolne od groźnych szkodników owadzich.

Więcej informacji na temat masowego występowania kornika drukarza na przykładzie Puszczy Białowieskiej można zobaczyć na stronie: http://www.lasy.gov.pl/informacje/aktualnosci/puszcza-bialowieska. Szczegółowe informacje oraz zdjęcia dostępne są również na stronie Zakładu Ochrony Lasu w Olsztynie.