Lista aktualności Lista aktualności

JESIENNE POSZUKIWANIA SZKODNIKÓW SOSNY

Kontrole występowania szkodliwych owadów to bardzo ważne działania pozwalające określić stopień zagrożenia, który ma wpływ na rozwój i kondycję drzewostanów.

Prawdziwa jesień w lesie zagościła na dobre, już tylko kolorowe drzewa rozjaśniają pochmurne poranki. Leśni mieszkańcy intensywnie przygotowują się do nadchodzącej dużymi krokami zimy. Krótsze dnie i dłuższe noce to wyraźny sygnał dla zwierząt leśnych, że niedługo pożywienie będzie dużo trudniej dostępne. Jedne zwierzęta robią zapasy tłuszczu i przygotowują się do snu zimowego, zaś inne gromadzą pożywienie. Jest również grupa leśnych mieszkańców, która na zimę zakłada „ciepłe ubranka" czyli zmienia suknię letnią na zimową. Jest ona innej barwy, gęstsza i przez to cieplejsza. Natomiast niektóre ptaki wybierają najlepszą dla siebie alternatywę, czyli odlatują do ciepłych krajów, gdzie przeczekają okres zimowy.

Listopad to okres równie wytężonej pracy dla leśników szczególnie w zakresie ochrony lasu. A to za sprawą tak zwanych szkodników pierwotnych drzewostanów sosnowych. Grupa tych owadów stanowi szczególne zagrożenie dla kondycji i zdrowotności królowej naszych polskich lasów czyli sosny zwyczajnej.

Dlatego co roku późną jesienią po pierwszych większych przymrozkach oraz przed wystąpieniem trwałej pokrywy śnieżnej, leśnicy wykonują tak zwane jesienne poszukiwania szkodników pierwotnych sosny. Takie próbne poszukiwania służą określeniu zagrożenia drzewostanów sosnowych i wielogatunkowych (z przewagą sosny w wieku powyżej 20 lat) przez szkodniki liściożerne, głównie takich gatunków jak: strzygonia choinówka, poproch cetyniak, zawisak borowiec, barczatka sosnówka, osnuja gwiaździsta czy gatunki z rodziny borecznikowatych. Służba Leśna podczas poszukiwań ściśle współpracuje z Zakładem Ochrony Lasu, który wyznacza termin wykonania prac na podstawie wieloletnich badań i obserwacji.

Podczas spacerów po naszych lasach możemy przypadkowo zobaczyć tak zwane powierzchnie próbne. Miejsca te zaznaczone są na drzewach w postaci skrótu np. „JP-7", co oznacza: Partia (powierzchnia) kontrolna jesiennych poszukiwań nr 7. Na każdej partii kontrolnej znajduje się 10 drzew tworzących formę prostokąta, przy których usytuowane są powierzchnie próbne o wielkości 0,5m2 każda. Drzewa te są ponumerowane i oddalone od siebie o około 35 metrów. Przy każdym tak wyznaczonym drzewie układa się drewnianą ramkę o wymiarach 0,5 × 1,0 m. Połowa powierzchni próbnych ulokowana będzie w bezpośrednim sąsiedztwie pnia, druga połowa w odległości 1,5 m od pnia. Powierzchnie te będą rozmieszczone w 4 kierunkach od pnia drzewa, co roku w innym. Poszukiwania owadów obejmują ściółkę oraz glebę mineralną wewnątrz ramki oraz dolne partie pnia drzewa do wysokości 1,5 m., gdzie często w spękaniach kory można znaleźć kokony boreczników W trakcie poszukiwań możemy znaleźć poczwarki strzygoni choinówki, poprocha cetyniaka czy zawisaka borowca, gąsienice barczatki sosnówki, kokony czyli larwy w oprzędzie boreczników oraz larwy osnui gwiaździstej. Znalezione stadia rozwojowe szkodliwych owadów zbierane są do odpowiednio opisanego pudełka z numerem partii. Wiadomo że w lesie znajdą się również owady pożyteczne, które są wyłącznie zliczane i pozostawiane w miejscu znalezienia. Opisane pudełka z zawartością przekazywane są przez leśniczych do biura nadleśnictwa w celu zbiorczego przekazania z odpowiednią dokumentacją do Zakładu Ochrony Lasu. I tu do zadań ZOL należy określenie zdrowotności owadów i ich stopnia zagrożenia na danym obszarze.

Szkodliwe owady zimujące w różnych stadiach rozwojowych w ściółce, pomimo niewielkich rozmiarów mogą poważnie zaszkodzić lasom, ponieważ wykazują tendencję do „gradacji" czyli masowego występowania. Dlatego jesienne poszukiwania są tak ważne i pozwalają ocenić nie tylko zagrożenie ale również zaplanować odpowiednio wcześniej czynności ochronne dla drzewostanów.